Σοκαριστικά ποσοστά, νομικά κενά και ψυχολογικά τραύματα αποκαλύπτουν μια βαθιά ριζωμένη πραγματικότητα στις ελληνικές συγκοινωνίες. Το kolafos.gr μετά από μικρή αλλά σημαντική έρευνα που έκανε τόσο από μαρτυρίες όσο και από την χρήση στα ΜΜΜ ακούσαμε και είδαμε περιστατικά που συμβαίνουν σε γυναίκες καθημερινά.
Η σεξουαλική παρενόχληση στα μέσα μαζικής μεταφοράς στην Ελλάδα παραμένει ένα καθημερινό αλλά σιωπηλό φαινόμενο, με τις περισσότερες γυναίκες να μην καταγγέλλουν τα περιστατικά λόγω φόβου, αδιαφορίας των αρχών ή έλλειψης εμπιστοσύνης στο σύστημα δικαιοσύνης.
Παρότι δεν υπάρχουν επίσημα εθνικά στατιστικά που να καταγράφουν περιστατικά παρενόχλησης στα ΜΜΜ, πολλές γυναίκες δηλώνουν ότι έχουν δεχτεί ανεπιθύμητα αγγίγματα, σχόλια ή βλέμματα, κυρίως σε συνθήκες συνωστισμού. Το φαινόμενο φαίνεται να συμβαίνει συχνότερα σε λεωφορεία, ηλεκτρικό και μετρό, με τα θύματα να αποφεύγουν στη συνέχεια συγκεκριμένες διαδρομές, ώρες ή μέσα.
Τα δεδομένα μιλούν
- Το 43% των γυναικών στην Ελλάδα έχει υποστεί κάποια μορφή σεξουαλικής παρενόχλησης στον χώρο εργασίας, σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, ενώ στον τουριστικό κλάδο το ποσοστό αυτό εκτοξεύεται στο 85%.
- Στο δημόσιο χώρο, και ειδικά στα ΜΜΜ, το φαινόμενο παραμένει υποκαταγεγραμμένο, με τις καταγγελίες να αποτελούν εξαίρεση και όχι κανόνα.
- Παρά το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο (Ν. 3488/2006), η παρενόχληση εκτός επαγγελματικού χώρου – όπως στα μέσα μεταφοράς – δεν καλύπτεται επαρκώς.
- Οι ποινές, αν και αυστηρές στη θεωρία, σπάνια εφαρμόζονται στην πράξη, ειδικά σε περιστατικά χωρίς μαρτυρίες ή καταγεγραμμένα αποδεικτικά.
Διεθνής εικόνα
Στη Γαλλία, 7 στις 10 γυναίκες στην περιοχή του Παρισιού δηλώνουν ότι έχουν παρενοχληθεί σε ΜΜΜ.
Στη Βαρκελώνη, το 91,6% των νεαρών γυναικών έχει υποστεί παρενόχληση.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, τουλάχιστον 1 στις 3 γυναίκες έχουν πέσει θύμα σεξουαλικής βίας ή παρενόχλησης στο μετρό ή τον σιδηρόδρομο.
Αυτό αποδεικνύει ότι πρόκειται για συστημικό πρόβλημα, όχι μεμονωμένα περιστατικά. Η ανάγκη για ολοκληρωμένες παρεμβάσεις είναι επείγουσα.
Η σιωπή γύρω από το φαινόμενο είναι συνυπεύθυνη. Η κοινωνία, οι θεσμοί και η Πολιτεία οφείλουν να δράσουν συντονισμένα για να διασφαλίσουν ότι ο δημόσιος χώρος και κατ’ επέκταση τα μέσα μεταφοράς θα είναι ασφαλής για όλους.