Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κατερίνα Νοτοπούλου, μίλησε ανοιχτά για τον σεξισμό και την αδικία που, όπως είπε, αντιμετώπισε όταν ανέλαβε το πρωθυπουργικό γραφείο στη Θεσσαλονίκη, αναφερόμενη στις φήμες που κυκλοφορούσαν τότε τόσο για το μορφωτικό της επίπεδο όσο και για δήθεν σχέση της με τον τότε πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα. «Ήταν όλα ψευδή», υπογράμμισε.
Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το τι τη πλήγωσε περισσότερο —οι χαρακτηρισμοί περί «καθαρίστριας» ή τα σενάρια για προσωπική σχέση με τον Τσίπρα— η ίδια ανέφερε: «Και τα δύο. Ήταν δύσκολο να υπερασπιστώ τον εαυτό μου, επειδή εκείνη την εποχή δεν έβγαινα στα κανάλια ούτε μιλούσα στους δημοσιογράφους. Ένιωθα πως συνέβαινε μια μεγάλη αδικία και την ίδια στιγμή εγώ έμενα σιωπηλή. Εφόσον όλα ήταν ψέματα, η διαχείριση της κατάστασης ήταν ιδιαίτερα δύσκολη».
Στη συνέχεια, η κα Νοτοπούλου μιλώντας στο vidcast «Εσύ τι μουσική ακούς» και στον Θεολόγο Ηλιού, αποκάλυψε ότι στην πολιτική της πορεία αντιμετώπισε έντονο σεξισμό. «Συνειδητοποίησα με έναν δύσκολο και βίαιο τρόπο ότι ο σεξισμός είναι παντού, ότι οι γυναίκες χρειάζεται να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ελέφαντες. Άκουσα πολλά για τα προσόντα μου τα τυπικά, αν τελείωσα το σχολείο και το πανεπιστήμιο, αν είχα επαγγελματική πορεία, για ποιο λόγο βρέθηκα στο πρωθυπουργικό γραφείο. Ήταν ερωτήματα που δεν καταλάβαινα γιατί τα θέτουν» ανέφερε.
Μιλώντας για το αυτοάνοσό της, η Κατερίνα Νοτοπούλου ανέφερε: «Ήταν ένα αυτοάνοσο επιθετικό και η βαρηκοΐα στα όρια της κώφωσης ήταν αυτό που έμεινε. Με τα αυτοάνοσα μαθαίνεις να ζεις, χρειάστηκε να μάθω έναν καινούριο τρόπο να υπάρχω», είπε η Κατερίνα Νοτοπούλου, προσθέτοντας ότι αποτέλεσε και κίνητρο για την πολιτική. «Νιώθω υποχρέωσή μου όσο είμαι στην πολιτική να κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να γίνει ο κόσμος πιο προσβάσιμος, να χωράει σε όλους με τις ιδιαιτερότητες, τις δυσκολίες, τις παθήσεις και τις αναπηρίες που μπορεί να έχουν».
«Σταμάτησα να ακούω, διαβάζω χείλη πια. Φοράω ακουστικό βαρηκοΐας, βασίζομαι κυρίως στη χειλεανάγνωση και στους ανθρώπους μου που είναι πολύ υποστηρικτικοί, χωρίς τη βοήθειά τους δεν θα τα κατάφερνα», πρόσθεσε.
Μεταξύ άλλων η κυρία Νοτοπούλου είπε: «Μου λείπει πολύ η μουσική, μου λείπει η ευκολία σε αυτό το κομμάτι στο να χαλαρώσεις στο να ακούσεις ένα αστείο, χωρίς να προσπαθείς να το καταλάβεις. Αυτό μου λείπει, αλλά ταυτόχρονα σε κάνει πιο δυνατό και να αναγνωρίσεις την αξία σε αυτό που έχεις ζήσει. Δεν είναι ούτε εύκολο, ούτε ευχάριστο αλλά συμβαίνει, έχω πολύ υποστηρικτικό περιβάλλον. Ο κόσμος δεν είναι σχεδιασμένος για ανθρώπους που δεν ακούν, όπως και για ανθρώπους που έχουν δυσκολία όρασης ή κίνησης, γι αυτό πρέπει να το φτιάξουμε».