Στη σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα, ολοένα και περισσότεροι πολίτες νιώθουν πως βιώνουν το λεγόμενο «σύνδρομο του πολιτικού απατεώνα». Πρόκειται για ένα άτυπο αλλά βαθιά αναγνωρίσιμο φαινόμενο: οι πολιτικοί υπόσχονται ένα πράγμα όταν βρίσκονται στην αντιπολίτευση και πράττουν το ακριβώς αντίθετο όταν αναλαμβάνουν τη διακυβέρνηση. Το χάσμα αυτό ανάμεσα σε λόγια και έργα έχει εξελιχθεί σε κρίσιμη πηγή απογοήτευσης, κυνισμού και απαξίωσης απέναντι στο ίδιο το πολιτικό σύστημα.
Κατ’ αρχάς, το σύνδρομο αυτό τροφοδοτείται από την ίδια τη φύση του πολιτικού ανταγωνισμού. Όταν ένα κόμμα βρίσκεται στην αντιπολίτευση, η ευκολία με την οποία μπορεί να ασκεί κριτική του επιτρέπει να υπόσχεται τα πάντα: κοινωνικές παροχές χωρίς κόστος, «μαγικές» λύσεις στα προβλήματα, μια εικόνα σχεδόν ιδεατή για το μέλλον. Όμως, μόλις φτάσει στην εξουσία και έρθει αντιμέτωπο με τους πραγματικούς περιορισμούς —δημοσιονομικούς, γεωπολιτικούς, θεσμικούς— η πραγματικότητα το αναγκάζει να αλλάξει στάση. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο πολίτης βιώνει μια εντυπωσιακή αντίθεση ανάμεσα στο προεκλογικό όραμα και στη μετεκλογική πράξη.
Του Βασίλη Ταλαμάγκα
περισσότερα στο net24.gr